Op stap met Ruth

Omdat de zon een beetje heel erg stralend had geschenen dinsdag, besloot de petit copain dat woensdag de ideale dag was voor een picknick in het Gentse Citadelpark. Ik ben namelijk een klein leek wat betreft Gent, en ken het Citadelpark alleen uit de wilde verhalen van Wouter Deprez à la jogging in het park ’s avonds met een miniem shortje en een horde venten die achter je aan dartelt. En dat is waarschijnlijk niet de juiste instelling om het park overdag te bezoeken.

Ondanks grijze wolken aan de lucht, trokken we toch naar de supermarché voor brood en beleg. Dan richting het park om daar tot de constatatie te komen dat we messen vergeten waren. Om het brood te besmeren, weliswaar, niet om elkaar aan te vallen in de Gentse rimboe. Petit copain dan maar helemaal naar z’n huisje gejogd om wat meedogenloos metaal - rechtstreeks uit de Ikea geïmporteerd - zodat de picknick eindelijk kon beginnen. De paar regendruppels konden ons niet deren - en pas nadat de picknick helemaal afgerond was, besloten de Oost-Vlaamsche hemelsluizen om de poorten even helemaal open te trekken. Mist in Gent - ‘t is me wat.