Op stap met Ruth

Hoezee, hoezaa, het nieuwe jaar is ingezet! 2008 was op vele gebieden een beetje een rotjaar en hoewel het niet alleen verdriet en verderf was (om eens extra dramatisch te klinken, maar met momenten was het echt geen lachertje), houden we toch ook de mooie momenten in ons achterhoofdje. Ik heb Parijs achter me gelaten, ben officieel een Master in de Theater- en Filmwetenschappen geworden, heb eindelijk de Provence leren kennen en zocht nieuwe oorden op: Gent! Verder zijn de petit copain en ik nog steeds een item (om eens met een woord uit mijn Fancy-tijd op de proppen te komen), vandaag op de kop al één jaar en twee maanden, wat toch wel kan tellen voor twee mensen die in het weekend 175 kilometer van elkaar verwijderd zijn, om elkaar wekelijks terug te vinden in Gent.

2009 is alvast mooi begonnen, in een marginale voetbalkantine à la FC De Kampioenen ergens in Veurne, of, ik citeer mijn vader, aan het einde van de wereld. En hoewel er pas om 23u30 werd ontdekt dat er een thermostaat aanwezig was in het desbetreffende krakkemikkige complex (wij, feestvierders, verwarmden onze koude lijfjes ondertussen aan gourmetvuurtjes, terwijl het 10° was in het zaaltje), waren onze hartjes warm vanbinnen (blablabla) en werd 2009 vreugdevol en vrolijk verwelkomd. Mijn goede voornemen is alvast om meer voornemens te maken: deadlines stellen, mezelf in gang laten schieten, komaan, hophophop!

Dit jaar wens ik ook het diploma Master in de Vergelijkende Moderne Letterkunde te bemachtigen (en wat daarna komt, dat zullen we nog wel zien), Pavia en Leipzig van naderbij te gaan verkennen en fonkelen op mijn stage, zodat ze daar jaren later nog aan mij zullen denken. Als dat geen goed voornemen is, weet ik het ook niet meer!