Op stap met Ruth


De trein, dat is altijd een beetje afzien.
30 januari, 2009, 9:01 pm
Ingedeeld onder: België, la vie | Tags: ,

De Belgische treinen. Oh, hoeveel klachtbrieven ik al niet heb willen neertokkelen en versturen. Ik ben namelijk geen officiële pendelaar. Twee maal per week neem ik de trein, dat al zo’n vijf jaar lang. Soms ga ik een beetje verder, richting Westhoek, soms trek ik naar de hoofdstad, meestal is het richting Antwerpen, sinds kort ook richting Gent. Heel ruw geschat neem ik dus zo’n 60 keer per jaar de trein. Officiële pendelaars zo’n, wat, 400 keer? Of tel ik helemaal fout? Maar dat is niet het punt. Het punt is dat ik op de trein zowat alles al heb meegemaakt wat een mens kan meemaken op de trein. Treinen zonder airco, treinen zonder verwarming, treinen met vertraging, treinen die te snel zijn (haha, nee, grapje, nog nooit meegemaakt, stel je voor), de conducteursschool die passeert in mijn wagon (vijf leerling-conducteurs die je aanstaren en niet weten wat ze met je Go Pass moeten doen), treinen die gewoon plots afgeschaft worden, treinen zonder verlichting, treinen met kapotte wc’s, treinen met gesloten deuren die weigeren te vertrekken zodat het volk in oproer komt en men zichzelf bevrijdt met de noodhendel (al die verhalen die ik al aan mijn kleinkinderen kan vertellen!), treinen die naar Gent rijden hoewel daar wel net een bom uit WOII gevonden is (de conducteur wist van niks, ik wist alles – jazeker, de kleinkinderen zullen echt euforisch worden wanneer moemoe later nostalgisch wordt), treinen met drie wagons (waarvan één 1ste klasse) die richting Blankenberge rijden op de warmste dag van het jaar (dat is echt gewoon vragen om problemen) en waarschijnlijk nog duizend andere verhalen die ik vergeten ben. En vorige vrijdag had ik de eer om van 20u05 tot 23u45 onderweg te zijn van Gent naar Herentals. Een mens is sneller in Parijs! Reden was een electriciteitspanne tussen Lokeren en St Niklaas. En dat, beste mensen, kan ik allemaal nog begrijpen (dingen kunnen nu eenmaal kapot gaan), maar die o zo verschrikkelijk gebrekkige communicatie altijd, dat is de druppel die de treinemmer doet overlopen. Jandoriepotverdekkesakkerdesakkdernondeju!


2 Reacties tot nu toe
Plaats een reactie

Treinen, ik doe ‘t anders wel graag. Behalve als er zo van die mensen tegenover je zitten die ondanks je mp3-speler en het boek dat je aandachtig aan het lezen bent, toch een gesprek met je beginnen. Oké, als het nu nog een Brad Pitt lookalike zou zijn, maar dat is ‘t nooit :( .

Comment door hivernale

Haha, allemaal zooo herkenbaar. Deze zondag zat er een in mijn wagon die wierrookstokjes begon aan te steken. Ik had dat eerst niet gezien en dacht dat er brandt was uitgebroken ofzo. Ik kreeg het toch ineens heel warm :) . Rare psychologie. Ik voelde mij zo in een experiment waarin er rook/stank is en niemand iets doet… Maar bleek dus dat het een geflipte jongeheer was… De jeugd van tegenwoordig…

Comment door An




Plaats een reactie
Automatische regel en alinea afbreking, email adressen nooit getoond, toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>