Vind ik leuk:

…de afgelopen 2,5 weken.

Ik ging dagtrippen in De Panne – en ook een beetje in Sint-Idesbald, want daar stond mijn petit copain op het strand mensen te redden.

Ik werd een jaartje ouder.

Ik was enkele dagen ziek, waaronder de dag dat ik een jaartje ouder werd.

Mijn vader werd ook een jaartje ouder (60 hele lentes, howlapowla).

Mijn vriendje ontvoerde mij naar de Cap Blanc-Nez voor een picknick, die voortijdig in het water viel door regen (want het is zomer) en waardoor we verder trokken naar aquarium Nausicaa. Helaas had iedereen in Boulogne-sur-Mer hetzelfde idee, dus moesten we een half uur zoeken naar een parkeerplaats en waren er binnen heel veel gillende kindjes (ik had een beetje medelijden met de pinguïns), grote buggy’s, stinkende mensen maar gelukkig ook veel vissen en dergelijke. Ahja, ’t is een aquarium voor iets. Ik trok daar ook foto’s, maar die zullen voor een andere keer zijn.

We trotterden voor de rest nog wat door winkels van de Westhoek, kochten (letterlijk) liters Boeteling-bier, verdwaalden even op weg naar de Decathlon van Duinkerke en gingen ook nog met de hele schoonfamilie lekker eten in Tapa Tapa in Alveringem, een jaarlijkse afspraak.

De moeder, de petit copain en ikzelf kweekten ook een nieuwe verslaving: gezelschapspelletjes. Mastermind, Rummikub, Kolonisten van Catan (het kaartspel), Carcassonne, Hotel, Amazone, Uit de kunst, Oriënt Express en Levensweg passeerden deze week al de revue. Vandaag op het menu: Ongelukslaan 13. Oh yeah.

De petit copain en ik gingen ontbijt met bubbelen (Bongo Bongo Bongo) in Lier en dronken daar (nee maar!) bubbels en schnabbelden van een lekker bord vol heerlijkheden. 5 andere koppels deden net hetzelfde. Zo zie je maar, Bongoland, dat is een welvarende wereld.

Er komt ook niet meteen een einde aan de drukheid, want tussen de gezelschapspelletjes door steek ik mijn auto vol met kampeerspullen. Op het menu: 3 dagen Parijs met het ganse gezin (mama, papa, zus, schoonbroer én petit copain) + nog 1,5 weken Elzas voor mij en het vriendje. Laten we dus allemaal samen even hopen en een beetje bidden dat we de volgende twee weken eindelijk nog een beetje stralende zomer krijgen, zodat wij niet verpieteren op de camping. Dankuwel!