Ingedeeld onder: ergernis, idiootheid | Tags: muggen, muggenbeetjemeisje, stiekem ben ik echt wel een dierenvriend
Dit is mijn allergrootste vijand van het moment én de oorzaak waarom ik met een hoofd rondloop dat jeukt van hier tot in Tokio. Er zijn twee mogelijkheden, namelijk a) de hedendaagse mug heeft zich ontpopt tot een uiterst superieur wezen dat de frisheid die in onze contreien is gearriveerd overleeft (wat NIET goed is), of b) ik ben te lekker om te weerstaan (qua bloedgeur, bedoel ik dan) en die beestjes doen hun best om te overleven om allemaal eens te kunnen proeven. Grrrrr.
Ik dacht dat de heerlijke herfst deze ettertjes al uitgeroeid had, maar in Gent vliegen ze nog vrolijk rond. Vooral in het huisje waar mijn petit copain woont en vooral in zijn kamer. Wat lastig is voor mij, aangezien ik daar soms vertoef. Feit is dat als er twee mensen in de kamer zijn (mijn copain en ikzelf) de mug altijd mij zal lastigvallen met haar vampiristische neigingen. Dan zijn er nogmaals twee mogelijkheden, namelijk a) van jezelf een bultrug laten maken, of b) onder het dekbed kruipen, zweten zweten zweten en hopen dat de nacht snel voorbij is. Woensdag- en donderdagnacht moest ik beide doen, aangezien ik twee keer dacht dat er wel echt geen mug meer zou zijn en twee keer om drie uur ’s nachts besefte dat een mens soms écht twee keer beter moet nadenken. Nu ben ik ook nog eens iemand die niet goed reageert op een muggenbeet. Je kan gestoken worden door een mug en denken: ach wat, dat beetje is over een uur weer weg. Het is bijna 72 uur later en mijn beten zijn nog niet weg. Aangezien de beten zich bevinden over mijn hele gezicht (met name de wang – 2x – het voorhoofd – maar liefst 3x –) en dan ook nog eens de pols, vinger en enkel, is dat een kleine ramp. Wegens jeuk, bulten en vieze vlekkerigheid. Kortom: ik voel mij slecht op esthetische wijze (en als dat nog geen uitdrukking was, dan is het er nu eentje) en dan ben ik zelfs nog niet geveld door de Mexicaanse griep. Ik durf wedden dat ook dààr die muggen iets mee te maken hebben.
Vrijdagochtend zat het onding tegen het plafond, helemaal dik en volgezogen met mijn kostbare bloed. Laten we zeggen dat De Standaard goed van pas is gekomen. De Kleenex achteraf ook. Lekker puh.
Ingedeeld onder: idiootheid, la vie | Tags: 't Stad is van iedereen, Antwerpen, blabla, de Kempen, druk druk druk, johan hendrik van dale, vakantie in eigen land dat is altijd plezant
Als het doorgaat aan dit tempo, zit ik binnenkort aan deel 5418, maar goed. Kort maar krachtig: morgen verhuis ik naar Antwerpen! Oké oké, niet zo ontzettend officieel want ik blijf nog onder moeders vleugels en in de weekends trek ik dan ook steevast op vakantie naar mijn Kempense geboortestad (die Lakenhalle! de kleine Nete! die oude stadspoorten! schön schön – vakantie in eigen land, dat is altijd plezant), maar van maandag tot vrijdag vertoef ik in mijn nieuwe woonstekkie dat zich nergens anders bevindt dan op de Grote Markt van Antwerpen himself of herself of onzijdigself of welk geslacht die Marktlijkheid ook moge zijn. Nog een discussiepunt is dat ik de eerste week ook nog in de Kempense Hotness blijf omdat het academiejaar nog niet officieel begonnen is en ik hier dus nog de madre en de padre entertain met mezelf, oh geweldige persoonlijkheid die ik toch wel ben. Alle gekheid op ’n stokje (ik hoop trouwens ook dat de enthousiaste lezers van een beetje lichtvoetig sarcasme houden, anders gaat men nog foute dingen over mij denken), ik heb hier ook nog een quasi drukke agenda momenteel. Aanvragen indienen, Facebook onderzoeken, blogs lezen, mijn kast uitmesten, de kamer opruimen, terug met Evi op stap gaan (Start to run – here I go again!), de theaterboekjes uitspitten, naar de infodag van mijn richting gaan (joy joy joy), naar de grotten van Han trekken (qua coolheid is dit toch echt wel onovertrefbaar – de enige attractie in Vlaanderen die 3 sterren krijgt in de Michelingids, howliemowlie!) en af en toe toch ook al wel mijn Antwerpse woonstek wat personaliseren. Het leven van de student met vakantie is duidelijk hard, zeer hard.
PS. Mijn goede vriend Van Dale zegt dat “markt de; v(m) –en” is. Merci, Johan Hendrik, daar zijn we vet mee.
Ingedeeld onder: idiootheid | Tags: blabla, gsm, ik ben tegen de wegwerpcultuur, nokia 3310, technologie
Geloof het of niet, maar technologie doet mij niet veel. Niet dat ik daarmee bedoel dat ik weken zou kunnen overleven zonder stromend water of elektriciteit (één dag zonder douche is voor mij al genoeg om gillend het huis rond te rennen), maar dat alle nieuwste snufjes en gadgets zo’n beetje aan mij voorbijgaan. Wel kijk ik altijd kwijlend toe als mensen hun Mac tevoorschijn toveren: wat zijn die Apple-laptops toch glanzend en netjes en zo bijzonder voor mensen-die-al-sinds-hun-12de-opgescheept-zitten-met-Windows-dingen, zoals mezelf. Zeker nu ik sinds anderhalf jaar in het bezit ben van een Acer waarop Windows Vista staat, het grootste onding uit de geschiedenis der computers, lijkt me zo. Internet Explorer dat plots besluit om alle pagina’s af te sluiten, of één pagina 500x te openen, of 5 minuten nodig heeft om Windows Media Player op te starten, etc etc, drama’s alom. Ik heb sinds twee jaar een mp3 waaraan ik eerst niet wilde toegeven, aangezien mijn discman het nog prima deed, maar toen al mijn cd’s krassen begonnen te vertonen en dat ding ook wel moeilijk in mijn sjakos paste (’t is een gezeul, niwaar?), heb ik ‘m toch maar op mijn kerstlijstje gezet. Vorige week stond ik in een tv-hifi-video-elektro-multimedia-Vandenborre-uheeftgoedgekozen en ontdekte ik dat mp3s er tegenwoordig ook alweer helemaal anders uitzien dan het prehistorische ding in mijn sjakos.
Maar vooral in de gsm-wereld ben ik echt niet meer mee. Sinds 2002 loop ik rond met een Nokia 3310. Als die Nokia 3310 ooit kapot gaat, zal ik – na zeven jaren trouwe vriendschap – bittere tranen huilen. Want een Nokia 3310, beste mensen, kan bellen en smsen. Echt waar. Niks meer, niks minder. Moet een gsm iets anders doen dan dat? Er is geen fancy kleurenscherm dat eerst moet geactiveerd worden, neen, mijn Nokia 3310 toont altijd trouw het uur zonder dat er eerst op 5 toetsen gedrukt moet worden. Je kan er geen foto’s van walgelijke kwaliteit mee maken. Hij moet geen uren nadenken om bij de inbox te komen (zoals de één-jaar-oude gsm van mijn moeder, ha!). Er kunnen maar liefst 15 smsjes op, waardoor de mooiste smsjes altijd meteen binnen klikbereik zijn en de andere rommel meteen de deur uitgesmeten wordt. Maar het allerbeste, mensen, is dat zo’n Nokia 3310 de sterkste gsm der gsms is. Al zeven jaar lang staat hij mij bij, in weer en wind, en nog vertoont hij geen krasje, geen vertwijfeling, niks. Een prestatie wanneer je de gsm bent van zo’n kluns als mezelf. Wekelijks bonkt hij wel eens tegen de grond (waarvoor sorry, lieve Nokia 3310, maar ach, ik doe het werkelijk niet expres). Trouwe dienst, zijn geld meer dan waard. Dat is kwaliteit, beste mensen.
Mijn Nokia 3310 is dan ook mijn pronkstuk. Een antiquiteit, als het ware. Als mensen hem aanschouwen, grijpen ze hem vast en gillen dat ze ook zo’n oude Nokia willen die nooit kapot gaat. Waardoor het ego van mijn teerbeminde Nokia 3310 vast wel een beetje gestreeld wordt. Hij is een toonbeeld van sterkte en dapperheid. Mijn pre-wegwerpcultuur-gsm’etje, klaar voor de volgende zeven jaren!
In een oude Flair, die zich tussen de ‘toiletlectuur’ bevond op onze badkamer, las ik dat er een Deense vereniging is, genaamd B-Society. Ze zouden ijveren voor de belangen van de -hou u vast aan de takken van ‘t water- avondmens, ofwel -u raadt het al- de B-mens. Het is namelijk psychoterreur om het land voor zonsopgang het bed uit te jagen. Daarom worden er steeds meer initiatieven uit de grond gestampt, zoals B-scholen en B-crèches.
| Je bent een ochtendmens, ofwel extreem A, wanneer je… - ingetogen, eerlijk en zorgvuldig bent - goed scoorde op school - houdt van structuur en rommel haat - geen pepmiddelen nodig hebt |
Je bent een avondmens, ofwel extreem B, wanneer je… - nogal losbandig leeft - wel eens last hebt van depressieve buien, uitstelgedrag en vraatzucht - creatief, impulsief en behoorlijk aanwezig bent |
Aangezien ik mezelf herken in allebei, kan ik daaruit waarschijnlijk alleen maar concluderen dat ik een ‘dagmens’ ben? En wat bent u?
